Μυκητίαση: Διάγνωση,Θεραπεία & Αίτια

Η καντιντίαση, ο τριχόφυτος του τριχωτού της κεφαλής, η τριχοφυτίαση της βουβωνικής χώρας και η ποδική τριχοφυτίαση είναι όλες μορφές μυκητιασικών δερματικών λοιμώξεων. Σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να απαιτούνται από του στόματος αντιμυκητιασικά φάρμακα.

Τι είναι η μυκητίαση του δέρματος;

Οι μύκητες ζουν παντού. Μπορούν να βρεθούν στο έδαφος, στον αέρα, ή ακόμα και μέσα στο σώμα. Μπορούν επίσης να βρεθούν σε φυτά, επιφάνειες, ή το δέρμα. Αυτοί οι μικροσκοπικοί οργανισμοί συνήθως δεν προκαλούν κανένα πρόβλημα στο δέρμα σας, εκτός εάν πολλαπλασιαστούν πιο γρήγορα από το κανονικό ή διεισδύσουν το δέρμα μέσω μιας κοπής ή βλάβης.

Δεδομένου ότι οι μύκητες ευδοκιμούν σε ζεστά, υγρά περιβάλλοντα, οι μυκητιασικές λοιμώξεις του δέρματος συχνά αναπτύσσονται σε ιδρωμένες ή υγρές περιοχές που δεν έχουν πολύ αερισμό. Μερικά παραδείγματα περιλαμβάνουν τα πόδια, τη βουβωνική χώρα και τις πτυχές του δέρματος.

Αυτές οι λοιμώξεις συνήθως εμφανίζονται ως λειχηνιώδες εξάνθημα ή ως αποχρωματισμένο και συχνά φαγούρικο δέρμα.

Συχνά αποκτάτε μια μυκητιασική λοίμωξη του δέρματος μέσω άμεσης επαφής. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την επαφή με μύκητες σε ή πάνω από:

• άλλο πρόσωπο
• ζώο
• αντικείμενα όπως ρούχα
• γυμναστήρια
• υποστρώματα γυμναστηρίου, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται στην πάλη
• υδρομασάζ
• σάουνες και ατμόλουτρα

Ορισμένες μυκητιασικές λοιμώξεις του δέρματος είναι πολύ συνηθισμένες. Αν και η λοίμωξη μπορεί να είναι δυσάρεστη και πιθανώς μεταδοτική, συνήθως δεν είναι σοβαρή εκτός αν είστε ανοσοκατεσταλμένοι.

 

Τύποι μυκητιασικών λοιμώξεων του δέρματος και οι θεραπείες τους

Πολλές κοινές μυκητιασικές λοιμώξεις μπορούν να επηρεάσουν το δέρμα.

Μυκητίαση από ζύμη (Λοίμωξη του δέρματος από Candida)
Η ζύμη είναι ένας τύπος μύκητα.

Μια ζύμη που ονομάζεται Candida είναι φυσικά παρούσα στο δέρμα και μέσα στο ανθρώπινο σώμα. Όταν υπάρχει υπερβολική ανάπτυξη, μπορεί να συμβεί λοίμωξη, συμπεριλαμβανομένου και του δέρματος. Το πιο συχνό είδος της Candida είναι η Candida albicans.

Άλλες ονομασίες για μια λοίμωξη του δέρματος από ζύμη περιλαμβάνουν:

• λοίμωξη του δέρματος από Candida
• καντιντιακή λοίμωξη του δέρματος
• κυτταρική καντιντίαση
• καντιντίαση του δέρματος

Η λοίμωξη εμφανίζεται σε ζεστές, υγρές και κακώς αεριζόμενες περιοχές. Περιοχές που συχνά μολύνονται περιλαμβάνουν τις πτυχές των γλουτών (όπως σε ορισμένους τύπους εξανθήματος πάνας) και κάτω από τα στήθη.

Τα συμπτώματα μιας λοίμωξης του δέρματος από ζύμη μπορεί να περιλαμβάνουν:

• κόκκινο ή αποχρωματισμένο εξάνθημα
• φαγούρα
• κάψιμο
• ακμή-ειδείς κόμβοι γύρω από το εξάνθημα

Άλλες Λοιμώξεις από Ζύμη

Οι βλεννογόνοι είναι άλλος συνήθης τόπος μυκητιασικών λοιμώξεων. Κάποια παραδείγματα λοιμώξεων από ζύμη στους βλεννογόνους περιλαμβάνουν τις κολπικές λοιμώξεις από ζύμη και τον στοματικό καντιντίαση.

Πώς διαγιγνώσκεται

Ένας γιατρός πρωτοβάθμιας φροντίδας θα πρέπει να μπορεί να διαγνώσει μια λοίμωξη του δέρματος από ζύμη κατά τη διάρκεια ενός φυσικού ελέγχου. Μπορεί επίσης να πάρει ένα δείγμα δέρματος και να χρησιμοποιήσει μια καλλιέργεια δέρματος για να επιβεβαιώσει ότι η ζύμη είναι το μικροοργανισμός που προκαλεί τα συμπτώματά σας.

Εάν επισκεφθείτε έναν δερματολόγο αντίθετα, μπορεί να πραγματοποιήσει μια απολέπιση του δέρματος από το εξάνθημα και στη συνέχεια να εξετάσει το δείγμα κάτω από το μικροσκόπιο για να καθορίσει εάν υπάρχει ανάπτυξη Candida.

Πώς αντιμετωπίζεται

Ένα σημαντικό βήμα στη θεραπεία οποιασδήποτε λοίμωξης από ζύμη είναι η διατήρηση του δέρματος καθαρού και ξηρού.

Μερικές λοιμώξεις από ζύμη θα εξαφανιστούν από μόνες τους. Διατίθενται επίσης φάρμακα κατά των μυκήτων με συνταγή και χωρίς συνταγή. Αυτά τα φάρμακα μπορεί να σκοτώσουν τους μύκητες απευθείας ή να τους εμποδίσουν από το να αναπτυχθούν και να ευδοκιμήσουν.

Οι τοπικές εκδόσεις περιλαμβάνουν:

• κλοτριμαζόλη
• εκοναζόλη
• κετοκοναζόλη
• νυστατίνη
• οξικοναζόλη

Για να βοηθήσετε στη μείωση της φαγούρας, μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε μια κορτικοστεροειδή κρέμα όπως η υδροκορτιζόνη.

Οι πούδρες μπορούν να σας βοηθήσουν να διατηρήσετε το δέρμα σας ξηρό. Είναι σημαντικό να τις εφαρμόζετε 2 έως 3 ώρες πριν ή μετά την εφαρμογή οποιασδήποτε κρέμας.

Εάν η λοίμωξη δεν επιλυθεί ή βελτιωθεί, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει από του στόματος αντιμυκητιασικά φάρμακα, όπως:

• φλουκοναζόλη (Diflucan)

Για να βοηθήσετε στη θεραπεία του εξανθήματος πάνας, σκεφτείτε να χρησιμοποιήσετε κρέμες οξειδίου του ψευδαργύρου για να καταπραΰνετε το δέρμα του μωρού σας. Οι επιλογές χωρίς συνταγή περιλαμβάνουν προϊόντα από τις εταιρείες:

• A+D
• Balmex
• Desitin
• Triple Paste

Οι οικιακές θεραπείες όπως η συχνότερη αλλαγή πάνων και η χρήση μιας χρήσης πάνων μπορεί επίσης να ανακουφίσουν τα συμπτώματα.

Τριχόφυτο του σώματος

Το τριχόφυτο είναι μια κοινή μυκητιασική λοίμωξη του δέρματος. Είναι πολύ μεταδοτική αλλά όχι σοβαρή.

Παρά το όνομά του, το τριχόφυτο προκαλείται από έναν μύκητα και όχι από έναν σκώληκα. Συνήθως εμφανίζεται στον κορμό και τα άκρα, σε μια υποκατηγορία γνωστή ως τριχόφυτο του σώματος (tinea corporis). Το τριχόφυτο σε άλλες περιοχές του σώματος μπορεί να έχει διαφορετικές ονομασίες, όπως τριχοφυτίαση της βουβωνικής χώρας και ποδική τριχοφυτίαση.

Το κύριο σύμπτωμα του τριχόφυτου είναι ένα εξάνθημα σε σχήμα δαχτυλιδιού με ελαφρώς αυξημένες άκρες. Το δέρμα μέσα σε αυτά τα κυκλικά εξανθήματα συνήθως φαίνεται υγιές. Το εξάνθημα μπορεί να εξαπλωθεί και συχνά προκαλεί φαγούρα.

Το τριχόφυτο μπορεί να μεταδοθεί από το χάιδεμα ενός μολυσμένου με τον μύκητα ζώου ή από τη χρήση γυμναστηρίων και υποστρωμάτων γυμναστηρίου.

Πώς διαγιγνώσκεται

Ένας γιατρός μπορεί συνήθως να διαγνώσει το τριχόφυτο με την όψη ή μετά από την εκτέλεση μιας απολέπισης του δέρματος.

Κάποιοι γιατροί μπορεί επίσης να πραγματοποιήσουν μια καλλιέργεια μυκήτων για να βοηθήσουν στη διάγνωση.

Τριχοφυτίαση της βουβωνικής χώρας

Η τριχοφυτίαση της βουβωνικής χώρας εμφανίζεται στην περιοχή κοντά στον βουβώνα και τους μηρούς. Είναι πιο συνηθισμένη σε άνδρες και εφηβικά αγόρια.

Το κύριο σύμπτωμα είναι ένα φαγούρικο, κόκκινο, και μερικές φορές πονετικό εξάνθημα που τυπικά αρχίζει στην βουβωνική χώρα ή γύρω από τους εσωτερικούς μηρούς. Το εξάνθημα μπορεί να επιδεινωθεί μετά από άσκηση ή άλλη σωματική δραστηριότητα και μπορεί να εξαπλωθεί στους γλουτούς και την κοιλιά.

Το προσβεβλημένο δέρμα μπορεί επίσης να φαίνεται:

• λεπιώδες
• φλοιώδες
• σκασμένο
• υγρό και πιθανώς διαβρωμένο, σε περίπτωση ανοικτού ελκώδους

 

Συχνές Ερωτήσεις

Πώς μπορώ να καταλάβω αν έχω μυκητιασική λοίμωξη στο δέρμα;

Οι μυκητιασικές λοιμώξεις του δέρματος συνήθως εκδηλώνονται ως λειχηνιώδη ή αποχρωματισμένα εξανθήματα που είναι συχνά φαγούρικα. Μπορεί να εμφανιστούν σε ζεστές, υγρές περιοχές του σώματος όπως τα πόδια, η βουβωνική χώρα και οι πτυχές του δέρματος. Εάν παρατηρείτε τέτοια συμπτώματα, ιδιαίτερα αν επιμένουν ή εξαπλώνονται, είναι σημαντικό να επισκεφθείτε έναν γιατρό για διάγνωση και θεραπεία.

Πώς μπορώ να αποφύγω τις μυκητιασικές λοιμώξεις του δέρματος;

Για να αποφύγετε τις μυκητιασικές λοιμώξεις, διατηρήστε το δέρμα σας καθαρό και ξηρό, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου είναι πιο πιθανό να αναπτυχθούν μύκητες. Φορέστε ελαφριά και αναπνεύσιμα ρούχα, αλλάξτε συχνά ρούχα, ειδικά αν ιδρώνετε, και χρησιμοποιήστε σανδάλια σε δημόσιους χώρους όπως γυμναστήρια ή σάουνες.

Μπορούν οι μυκητιασικές λοιμώξεις του δέρματος να καταπολεμηθούν με φυσικές θεραπείες;

Ενώ ορισμένες φυσικές θεραπείες μπορεί να προσφέρουν ανακούφιση από τα συμπτώματα, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι περισσότερες απαιτούν κλινική αξιολόγηση και ίσως αντιμυκητιασική θεραπεία για να εξαλειφθούν πλήρως. Φυσικές θεραπείες όπως η εφαρμογή τσαγιού δέντρου ή ξύδι μηλίτης μπορεί να βοηθήσουν στη μείωση των συμπτωμάτων για ορισμένους ανθρώπους, αλλά πρέπει πάντα να χρησιμοποιούνται μετά από συμβουλή του γιατρού και όχι ως αντικαταστάτες της συμβατικής ιατρικής θεραπείας.

 Είναι οι μυκητιασικές λοιμώξεις του δέρματος μεταδοτικές;

Ναι, οι μυκητιασικές λοιμώξεις του δέρματος μπορούν να είναι μεταδοτικές και να μεταδοθούν από άμεση επαφή με ένα μολυσμένο άτομο ή ζώο, καθώς και μέσω της επαφής με μολυσμένα αντικείμενα όπως ρούχα, πετσέτες ή επιφάνειες. Είναι σημαντικό να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα, όπως η διατήρηση καλής προσωπικής υγιεινής και η αποφυγή κοινόχρηστων αντικειμένων σε δημόσιους χώρους, για να περιοριστεί ο κίνδυνος μετάδοσης.